Pomorska Izba Przemysłowo-Handlowa

Gdańsk, 2009-03-03

Sz. P. Prezydent RP Lech Kaczyński

Premier RP Donald Tusk

Prezes Prawa i Sprawiedliwości Jarosław Kaczyński

Wicepremier ds. gospodarczych Waldemar Pawlak

Jako obywatele, którym na sercu leży dobro tego kraju, pragniemy niniejszym wyartykułować naszą troskę. Otóż z niepokojem obserwujemy krach gospodarczy, który wkroczył na polski rynek. Niestety, wyraźnie widać brak pomysłów i zdecydowanych działań osób i instytucji, którym powierzyliśmy

istotne sprawy naszego kraju. One natomiast przyjęły na siebie obowiązek dbania o nasze bezpieczeństwo; o spokojny byt polskich rodzin oraz o zapewnienie stabilnej sytuacji dla przedsiębiorców.

Wzywamy Rządzących do obrony polskich interesów i polskich rodzin

Nie wydaje się, że przy obecnej sytuacji serwowany nam „terroryzm państwowy” zapobiegnie wyjściu poszkodowanych obywateli i przedsiębiorców na ulicę. A my zapewniamy, iż chcemy negocjować nową sprawiedliwą umowę społeczną – w Dworze Artusa w Gdańsku, a nie na ulicach. Można natomiast

odnieść wrażenie, że brak konkretnych działań w czasie kryzysu jest w interesie pewnej grupy funkcjonariuszy publicznych i ich otoczenia. Im się wydaje, że w chaosie zagubią się ci, którzy faktycznie są odpowiedzialni za obecny stan państwa polskiego i nadal będą mogli oszukiwać społeczeństwo i przedsiębiorców.

Za kryzys gospodarczy nie może odpowiadać i ponosić jego kosztów ani polski obywatel ani polski przedsiębiorca. Do odpowiedzialności powinni być pociągnięci wyłącznie funkcjonariusze publiczni, urzędnicy samorządowi i urzędnicy administracji publicznej oraz osoby i instytucje

odpowiedzialne za nadzór, kontrolę, rozliczanie, zapewnienie bezpieczeństwa wszystkich obywateli. Im przecież powierzyliśmy obowiązki i ich opłacamy z naszych podatków.

Przypominamy:

Art. 115 § 13 KK – Funkcjonariuszem publicznym jest:

1) Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,

2) poseł, senator, radny,

3) sędzia, ławnik, prokurator, notariusz, komornik, kurator sądowy, osoba orzekająca w sprawach o wykroczenia lub w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,

4) osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba, że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,

5) osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe,

6) osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej,

7) funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz służby więziennej,

8) osoba pełniąca czynną służbę wojskową

Ktoś mądrze podsumował powyżej zacytowany artykuł w internecie: Należy podkreślić, iż funkcje sprawowane przez ww. osoby są najbardziej doniosłe dla funkcjonowania państwa, a osoby je sprawujące mają rzeczywisty i istotny wpływ na życie każdego obywatela; w bezpośredni sposób kształtują

one bowiem uprawnienia i obowiązki każdego z nas.

A rzetelni prawnicy twierdzą, że nadużyć władzy nie da się rozliczyć, gdyż Art. 231 kk (nadużycie władzy) przy obecnym stanie prawnym istnieje tylko na papierze. Wydaje się, że dlatego między innymi płacimy podatki, aby tych, którzy zawiedli nasze zaufanie, było można rozliczyć: cytuję art. 231 KK

§ 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku

do lat 10.

Martwy artykuł Kodeksu Karnego!!! dotyczący przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązków musi zostać uruchomiony natychmiast jako nienegocjowalny element porozumienia społecznego.

Złych funkcjonariuszy publicznych należy pozbawić możliwości dalszego oszukiwania społeczeństwa i wprowadzić zakaz pełnienia przez nich funkcji publicznych przez 10 lat. Natomiast przy drastycznych nadużyciach sprawowania władzy należy pozbawiać majątków.

Nadszedł najwyższy czas, aby przestać wodzić nas jako obywateli za nos.

Jeśli w tym biednym kraju można ustawowo likwidować wiele tysięcy miejsc pracy, to przy minimum opamiętania się przez polityków, którzy zapomnieli o podstawowej misji funkcjonariusza publicznego tj. służbie społeczeństwu, jest jednak możliwe naprawienie błędów i zaniechań. Oczekujemy na pilną

realizację naszych oczekiwań oraz dyskusję, doprecyzowanie i wdrożenie załączonej propozycji:

PROGRAMU POBUDZENIA ROZWOJU GOSPODARCZEGO

Proponujemy w jak najszybszym terminie zorganizowanie spotkania pod patronatem Prezydenta i Premiera w Dworze Artusa w Gdańsku – z udziałem przedstawicieli przedsiębiorców oraz reprezentantów tych interesariuszy, którzy przekażą nam swoje propozycje rozwiązań. Oczekujemy zatem na pierwsze akty dobrej woli pogubionych polityków: Mamy nadzieję, że Konstytucja RP jest uznanym prawem i obowiązuje także w Gdańsku, gdzie bezskutecznie próbujemy odzyskać siedzibę przy Długim Targu 39/40. Stąd też poniżej zamieszczamy nasze postulaty:

1. żądamy unieważnienia kapturowego wyroku, pozbawiającego naszą organizację samorządu gospodarczego siedziby w Gdańsku – przy ul. Długi Targ 39/40, gdyż nadal chcemy wspierać przedsiębiorców, rozwijać działalność samorządową i zabierać głos w ważnych sprawach gospodarczych kraju.

2. żądamy usunięcia z obiegu prawnego wadliwej uchwały Rady Miasta Gdańska narzucającej w okresie kryzysu 1000% podwyżki czynszu dla lokali użytkowych – Sąd Administracyjny w Gdańsku został

powiadomiony przez Radę Miasta Gdańska o wniesieniu przez nas skargi dopiero 12 lutego 2009 r. mimo, że Rada miała obowiązek złożenia dokumentów do 24 grudnia 2008 r.!

3. Oczekujemy zmiany ustawy o likwidacji przemysłu stoczniowego. W Stoczni Gdynia zwolnienie powinno dotyczyć tylko tzw. „Klubu Stoczniowego” oraz ukarania paru osób z Warszawy, które w najbardziej drastyczny sposób przyczyniły się do stoczniowej „apokalipsy”.